و در چهار گوشهء بقعه در چهار ترنج بيت : ناد عليا مظهر العجائب * تجده عونا لك فى النوائب به همان شكل كتيبه شده ، و در پايان در بالاى در ورود كوتاه بقعه از زاويهء غربى ايوان شمالى در زير مصرع آخر غزل سعدى رقم كاتب و تاريخ كتيبه بدين گونه خوانده مىشود : « حرره عبد الغفار . شهر ذى حجة الحرام سنهء 1278 » 6 ) در جبههء تالار پيشاپيش ايوان شمالى بقعه - كه چنان‌كه پيشتر گفتيم در دورهء ناصر الدين شاه به دستور امين السلطان صدراعظم وسيلهء آقا باقر سعد السلطنه حكمران قزوين ساخته شده است - اين دو بيت به نستعليق طلايى بر كاشىهاى لاجوردى ثبت است : « در زمان دولت خاقان قيصر پاسبان * ناصر الدين شاه غازى خسر صاحب قران شد على اصغر امين داور دارا شكوه * چاكر سلطان ايران خادم اين آستان 1307 عمل استاد على اكبر كاشىپز - كتبه محمد المشهور بشالى 1307 » بر بالاى بدنه‌هاى ميان ستون‌هاى دو طرف سر در دوبيتى زير به نستعليق بر كاشى سفيد روى زمينهء لاجوردى نوشته شده است : سمت راست : اختران پرتو انوار دل انور ما * دل ما مظهر كل ، كل همگى مظهر ما سمت چپ : نه همين‌روى زمين را همه باب اللهيم * نه فلك در دورانند به دور سر ما « 1 »

--> ( 1 ) . با طلب مغفرت الهى براى روح دانشمند شريف و نجيب مرحوم سيد محمد تقى مصطفوى كه نگارنده را از وجود اين كتيبه مطلع ساخت .